four • more #2

Όποιος με παρακολουθεί στο instagram θα πρόσεξε πως αυτήν την εβδομάδα το παράκανα λιγάκι με τα selfies. Για κάποιον που με ξέρει καλά, αυτό δεν είναι συνηθισμένη συμπεριφορά Έλενας. Το αντίθετο μάλιστα. 

Είχα τη χαρά να μεγαλώσω σε μια πάρα πολύ μεγάλη, ευτυχισμένη και δεμένη οικογένεια. Όπως κάθε «πρώτο παιδί» τραβούσα συχνά τα «φώτα δημοσιότητας» των δικών μου, στους οποίους μάλλον έδινε απέραντη ικανοποίηση να καταγράφουν καρέ-καρέ κάθε μου στιγμή, ζημιά, παιχνίδι… έτσι λοιπόν τα παιδικά μου άλμπουμ είναι παχουλά – σαν τα μπουτάκια μου τότε – γεμάτα με φωτογραφίες!

Όσο μεγάλωνα αυτό μάλλον άλλαξε. Η υπερβολική μου έκθεση στα φλας της οικογένειας μου μάλλον με έκανε να επιζητώ το ακριβώς αντίθετο. Οι φωτογραφίες από τα σχολικά μου χρόνια και μετά, είναι ελάχιστες και πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου – ακόμη και τώρα δλδ- να δυσανασχετεί σε κάθε πρόθεση για οικογενειακή ή όποια άλλη φωτογραφία με αποτέλεσμα να ανακαλύψω πως υπάρχει ένα «κενό» του φωτογραφημένου εαυτού μου από την παιδική μου ηλικία μέχρι σήμερα.

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είμαι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει με το ζόρι 10 φωτογραφίες από τα φοιτητικά του χρόνια (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

Έτσι λοιπόν μια μέρα αποφάσισα αυτό να το αλλάξω. Όχι, δεν θα βγάζω φωτογραφία τον εαυτό μου όπου σταθεί και όπου βρεθεί. Απλά τα ΟΧΙ θα δώσουν τη θέση τους σε περισσότερα ΝΑΙ, την επόμενη φορά που η Μαμά μου θα μας κυνηγάει να μας μαζέψει μπροστά από μια κάμερα, κάποιο Πάσχα!  

|Από τις πιο χαρακτηριστικές selfie πόζες. Δεν έχω αλλάξει καθόλου|

|Μια μεγάλη δόση από 80’s η κουπ της Μαμάς. Το μάγουλό μου πάντα φράπα|

 

|Ο άνθρωπος που υπήρξε η δεύτερη Μαμά μου. Η Γιαγιά μου η Ελένη|

*Χρόνια σας Πολλά, θα σας αγαπώ και τις δύο πάντα και για πάντα!!!

|Selfie χωρίς Sherlock δε γίνεται. Στη φωτό είναι 2 μηνών. Ο Πατέρας του είναι ο μπράβος στα δεξιά|

early • tan

Οι μέρες που το σοκολατένιο σου μαύρισμα θα αναδεικνύεται τέλεια με τις χρυσές ηλιαχτίδες δεν έχουν έρθει ακόμη.

Και όσο ο καιρός δεν λέει να κατασταλάξει σε μια εποχή, η ανάγκη σου για καλοκαιρινές περιπέτειες ολοένα και μεγαλώνει.

(αν και μεταξύ μας, έχω ήδη δει κάτι λουόμενες φωτό να κυκλοφορούν)

Σκέφτεσαι τη στιγμή που θα περπατήσεις με τα αγαπημένα σου σανδάλια στα σοκάκια κάποιου νησιού, θα φορέσεις ανέμελους κυματισμούς στα μαλλιά σου και θα απολαμβάνεις ένα δροσερό cocktail με φόντο το φεγγάρι…

 

Κλέψε λίγο από αυτές τις – soon to be – αναμνήσεις και βάλε στην καθημερινότητά σου μια δόση summer effect με ένα κραγιόν σε bronze απόχρωση!

Το ξέρω δεν σώζει τελείως την κατάσταση αλλά εμένα το 312 lipstick από τη σειρά Color Riche της L’Oreal καταφέρνει να φέρνει το καλοκαίρι στα…χείλη μου, κάθε φορά που το φοράω.

Έχει ένα γλυκό, bronze, καφέ-χρυσό χρώμα και τιμά στο 100% το όνομα του. Η απόδοσή του είναι πάρα μα πάρα πολύ πλούσια χωρίς να χρειάζεται να κάνεις πολλές στρώσεις.

Προσωπικά είχα πάρα πολύ καιρό να αγοράσω κάποιο καλλυντικό προϊόν από τη L’Oreal, όχι τόσο γιατί με είχε απογοητεύσει στο παρελθόν αλλά κυρίως γιατί λόγω εμμονής & ενδιαφέροντος, ήθελα να ανακαλύψω και άλλα brands που κυκλοφορούν και προφανώς μια ζωή δεν θα φτάσει για να δοκιμάσω τα πάντα.

Τα συγκεκριμένα είχαν-δεν είχαν λίγο καιρό που είχαν λανσαριστεί και είπα να τα αγκαλιάσω στοργικά με φροντίδα και προδέρμ και να πάρω ένα σπίτι. 

Αυτό λοιπόν που με έχει εντυπωσιάσει με αυτή τη σειρά είναι πως σχεδόν όλα τα χρώματα ήταν πάρα μα πάρα πολύ ζωντανά – γιατί δε ξέρω αν συμφωνείς αλλά τα τελευταία χρόνια η L’Oreal έβγαζε κραγιόν σε υπέροχα χρώματα τα οποία αποδεικνύονταν άχρωμα στο δια ταύτα.

Ζουμερά κόκκινα, έντονα φούξια, προκλητικά κοραλλί, ευκολοφόρετα nudes… η συλλογή έχει ποικιλία και σίγουρα θα βρεις κάποιο/α να σε κερδίσει. 

Εγώ επέλεξα αυτό γιατί… όταν το καλοκαίρι δεν έρχεται από μόνο του κάποιος πρέπει να το φέρει!

Capri Note: στα θετικά να σημειωθεί ότι έχουν πολύ ικανοποιητική διάρκεια και φυσικά το all time classic καλλυντικένιο άρωμα της L’Oreal.

Μίλα μου…όμορφα,στα σχόλια.

Caprigirl!